Czarno-biała cisza pejzażu Leszka Dziuby z Zamościa

W piątek, 6 lutego 2026 roku, Galeria Fotografii Ratusz w Zamościu stanie się miejscem szczególnego spotkania z pejzażem — takim, który nie krzyczy kolorem, ale mówi ciszą, światłem i fakturą. O godzinie 16:30 odbędzie się uroczyste otwarcie wystawy fotograficznej Leszka Dziuby zatytułowanej „Refleksje nad pejzażem”.

Choć nazwisko autora kojarzone jest w Zamościu przede wszystkim z architekturą i inżynierią, tym razem Dziuba zaprasza widzów do świata, w którym liczy się uważne patrzenie. Bez pośpiechu. Bez barw. Bez efektów specjalnych.

Leszek Dziuba mieszka w Zamościu od 1981 roku. Z wykształcenia magister inżynier budownictwa, absolwent Politechniki Lubelskiej, przez lata współtworzył przestrzeń miasta i regionu — projektując, odbudowując i zabezpieczając. W jego zawodowym dorobku są m.in. projekt basenu olimpijskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim, konstrukcja ołtarza na wizytę Jana Pawła II w Zamościu czy udział w odbudowie Kościoła Franciszkanów oraz innych obiektów sakralnych w kraju.

Fotografia to jednak jego równoległy, intymny świat — obecny od dzieciństwa. Pierwsze kadry powstawały jeszcze w Ełku, a domowa łazienka pełniła rolę ciemni. Ta „magia wyłaniania się obrazu” została z nim do dziś i — co ważne — wcale nie ustąpiła miejsca cyfrowej wygodzie.

Wierność czerni i bieli

Dziuba konsekwentnie pracuje wyłącznie w technice analogowej. Fotografuje w czerni i bieli, a odbitki wykonuje samodzielnie na papierach srebrowych, pod powiększalnikiem. Jak podkreśla, tylko fotografia monochromatyczna pozwala naprawdę wydobyć fakturę, rytm przestrzeni, relacje światła i cienia — i sprawia, że obraz zostaje w pamięci na dłużej. Na wystawie „Refleksje nad pejzażem” pejzaż nie jest jedynie widokiem. To przestrzeń przeżywana. Autor pokazuje zarówno rozległe plany, jak i ich fragmenty — detale, struktury, powierzchnie, które na co dzień mijamy bez refleksji. Tu zyskują autonomię i potrafią zaskoczyć formą, a czasem niemal abstrakcyjnym charakterem.

To wystawa wymagająca uważności, ale też oferująca coś rzadkiego: moment zatrzymania. Nie ma tu dosłowności ani ilustracyjności. Jest natomiast dialog — między fotografem a przestrzenią, między obrazem a widzem. Dla Leszka Dziuby to kolejny etap artystycznej drogi zapoczątkowanej indywidualną wystawą „Czarno na białym” w 2023 roku. Dla odbiorców — okazja, by zobaczyć pejzaż nie jako tło, lecz jako nośnik emocji, pamięci i ciszy. Wystawa została zorganizowana dzięki wsparciu finansowemu Miasta Zamość.