2,7 mln zł dla radiologa w Zamościu. Nie chodzi o lekarza, ale o system i stawki

2 693 719,58 zł – tyle w 2025 roku wyniosło rozliczenie kontraktu radiologa pracującego w Szpitalu Wojewódzkim w Zamościu. Choć kwota może robić wrażenie, Piotr Zduńczyk podkreśla, że nie chodzi o zarzuty wobec lekarza. Jego zdaniem problem leży w systemie ochrony zdrowia, niedoborze specjalistów i stawkach, które szpitale muszą oferować, aby zapewnić pacjentom dostęp do świadczeń.

::addons{"type":"facebook-encouragement"}

Radiolog otrzymał 2,69 mln zł. Skąd wzięła się ta kwota?

Sprawa wynagrodzenia radiologa została ujawniona po interwencji poselskiej dotyczącej kosztów świadczeń medycznych w zamojskim szpitalu. Jak informuje Piotr Zduńczyk, odpowiedź placówki została przygotowana w związku z pismem, które w jego imieniu złożył poseł Witold Tumanowicz. Z przedstawionego rozliczenia wynika, że łączna wartość świadczeń wykonanych przez lekarza w 2025 roku wyniosła 2 693 719,58 zł. Lekarz świadczył usługi na podstawie umowy cywilnoprawnej.

Na końcową kwotę złożyły się:

• 93 979,59 zł – 1 190,21 godziny normalnej ordynacji lekarskiej,
• 277 878,59 zł – 1 700,90 godziny pracy poza normalną ordynacją,
• 221 354,44 zł – 2 789,28 godziny pozostawania w gotowości do trombektomii,
• 241 151,70 zł – 69 wykonanych trombektomii,
• 76 971,35 zł – 35 embolizacji,
• 7 766,86 zł – 7 angiografii,
• 1 774 617,05 zł – 9 710 opisów badań radiologicznych.

Łącznie: 2 693 719,58 zł.

80 zł za godzinę samej gotowości

Jedną z pozycji, która zwróciła uwagę Piotra Zduńczyka, jest wynagrodzenie za pozostawanie w gotowości do trombektomii. W ciągu roku wykazano 2 789,28 godziny gotowości, za które lekarz otrzymał 221 354,44 zł. Stawka wynosiła 76,75 zł lub 81,75 zł za godzinę. To ponad 116 pełnych dób pozostawania w gotowości. Zduńczyk zwraca uwagę, że za samą gotowość lekarz otrzymywał stawkę zbliżoną do wynagrodzenia za godzinę normalnej ordynacji. W tym drugim przypadku stawki wynosiły 78,21 zł i 79,81 zł za godzinę.

::addons{"type":"alert"}

Największy koszt to opisy badań

Największą część rozliczenia stanowiły jednak opisy badań radiologicznych. W 2025 roku lekarz wykonał 9 710 opisów, za które szpital zapłacił 1 774 617,05 zł. Średnio daje to około 183 zł za jeden opis. To właśnie opisy badań odpowiadają za ponad 65 proc. całej kwoty wykazanej w rozliczeniu. Trzeba jednak pamiętać, że średnia liczba opisów przypadająca na dzień nie pokazuje rzeczywistego rozkładu pracy. Nie oznacza więc, że lekarz wykonywał identyczną liczbę opisów każdego dnia.

1 700 godzin pracy poza normalną ordynacją

Kolejna pozycja to praca poza normalną ordynacją lekarską. Lekarz wykazał 1 700,90 godziny takiej pracy, za które otrzymał 277 878,59 zł. Stawka wynosiła 161,63 zł lub 164,94 zł za godzinę. Dla porównania za 1 190,21 godziny normalnej ordynacji wypłacono 93 979,59 zł, przy stawkach 78,21 zł i 79,81 zł.

„Nie wydarzyło się nic nielegalnego”

Piotr Zduńczyk podkreśla, że jego zdaniem przedstawione dane nie są dowodem na nielegalne działania lekarza.

 - Jeśli ten człowiek faktycznie robił tyle godzin (...) to nie wydarzyło się nic nielegalnego. (...) To stawki rynkowe –wskazuje polityk.

To ważne rozróżnienie. Kwota 2,7 mln zł może budzić zainteresowanie opinii publicznej, ale sama w sobie nie oznacza, że lekarz otrzymał pieniądze bez wykonania określonych świadczeń. Rozliczenie obejmuje bowiem godziny pracy, gotowość, procedury medyczne oraz tysiące opisów badań.

Problemem ma być system, nie jeden lekarz

Zdaniem Zduńczyka sednem sprawy jest niedobór lekarzy specjalistów. Jeżeli w danym szpitalu jest niewielu lekarzy posiadających określone kwalifikacje, placówka może być zmuszona do korzystania z ich usług w bardzo szerokim zakresie. W takiej sytuacji rośnie również znaczenie stawek rynkowych. Nie chodzi więc o to, że jeden lekarz „zarabia za dużo”, ale o pytanie, dlaczego system doprowadził do sytuacji, w której szpital musi płacić tak wysokie stawki za dostęp do deficytowej specjalizacji.

Brakuje radiologów. Potrzebne są zmiany w kształceniu?

Piotr Zduńczyk uważa, że podobny problem może dotyczyć również innych specjalizacji. Wskazuje m.in. na radiologię, internę, psychiatrię, pediatrię czy anestezjologię – dziedziny, w których zapotrzebowanie na lekarzy jest wysokie. Jego zdaniem rozwiązaniem powinno być m.in. zwiększenie liczby miejsc specjalizacyjnych, zapewnienie odpowiednich środków dla szpitali oraz większej liczby lekarzy mogących pełnić funkcję opiekunów specjalizacji. Ważne jest również odpowiednie rozmieszczenie miejsc szkoleniowych, tak aby zwiększanie liczby specjalistów przekładało się na ich dostępność także poza największymi ośrodkami.

Wysokie zarobki radiologa to efekt deficytu?

Przypadek z Zamościa pokazuje przede wszystkim, jak duże koszty może generować zapewnienie dostępu do wysoko specjalistycznych świadczeń w sytuacji ograniczonej liczby lekarzy. W przedstawionym rozliczeniu nie chodzi wyłącznie o wynagrodzenie za czas pracy. W kwocie 2,69 mln zł znalazły się również płatności za wykonane procedury oraz 9 710 opisów badań. Dlatego dyskusja wokół kontraktu radiologa nie musi sprowadzać się do pytania, czy jeden lekarz zarobił „za dużo”. Znacznie ważniejsze pytanie brzmi: dlaczego publiczny system ochrony zdrowia jest tak zależny od niewielkiej liczby specjalistów i dlaczego za ich pracę trzeba płacić stawki, które pozwalają osiągać tak wysokie roczne kwoty?

Jak przekonuje Piotr Zduńczyk: 

- Jeżeli specjalistów będzie więcej, szpitale nie będą musiały opierać funkcjonowania poszczególnych pracowni na pojedynczych lekarzach. A wtedy presja na wysokie stawki może być mniejsza.