O Marku Grechucie

Hanna Banaszak
- Marek w pewien sposób przewija się przez całe moje życie. Przed laty śpiewałam w amatorskim duecie „Hanna i Piotr”. Miałam wtedy zaledwie kilkanaście lat. Po jednym z naszych występów zaprosił nas do współpracy. Mieliśmy rozpoczynać jego koncerty, czyli być tzw. support. Z jego zespołem „Anawa” jeździliśmy po całym kraju. To było fantastyczne, niezwykłe przeżycie. Po latach Marek zaproponował mi, bym na festiwalu w Opolu zaśpiewała jego utwór zat. „Guma do żucia”. Odmówiłam, bo byłam związana jakimś kontraktem zagranicznym. Ostatecznie piosenkę wykonała Krystyna Janda i uważam, że zrobiła to świetnie. Minęły kolejne lata, kiedy Marek zaprosił mnie do wspólnego nagrania płyty zat. „Dziesięć ważnych słów”. Też nic z tego nie wyszło. Dopiero jakieś siedem lat temu, na jednym z benefisów Marka, który odbył się w Sali Kongresowej w Warszawie, zaśpiewałam dwa jego utwory, „Serce” i „Ocalić od zapomnienia”.

Marek był..., jest postacią niezwykłą, jedyną w swoim rodzaju, to osoba wybitna. Szkoda, że tacy ludzie od nas odchodzą.

Hanna Banaszak i Tadeusz Wicherek

..................................................................

Sambor Dudziński
- Utwory tego artysty są jak kolędy, nieśmiertelne. Nie można ich zmieniać, czegoś z nimi kombinować, wymyślać dla nich nowych aranżacji. Mój ulubiony utwór Marka Grechuty to „Ocalić od zapomnienia”, ze słowami Krzysztofa Ildefonsa Gałczyńskiego. Śpiewałem go dwa lata temu, podczas Spotkań Zamkowych w Olsztynie oraz we wrocławskim Teatrze Muzycznym Capitol, gdzie jeszcze nie tak dawno pracowałem.

Sambor Dudziński

..................................................................

Ewa Bem
- To był odlotowy facet. Piękny i wnikliwy umysł. Spotkania z nim sprawiały mi niezmierną przyjemność. Rozmawiając z Markiem trudno było nadążyć za jego myślami. Bawił się słowami, wciąż kręcił i przekręcał. Pamiętam jedno z ostatnich naszych spotkań. Był już ciężko chory. Miał problemy z poruszaniem się. Przywitał się ze mną... spojrzeniem. W jego oczach było tyle serdeczności.

Ewa Bem

..................................................................

Magda Umer
- Marek był artystą nie z tego świata, ale tak bardzo temu światu potrzebny. Kiedy obchodził jubileusz 35-lecia pracy twórczej napisałam: „To jego pokochała publiczność. U nas tak długo nie kochają artystów”. To w nim kochała się Maryla Rodowicz, Krystyna Janda. Kochałam się i ja.

Sambor Dudziński i Magda Umer podczas przygotowań do koncertu

..................................................................

Stanisław Soyka
- Mam ogromny szacunek dla Marka Grechuty. To artysta genialny, człowiek niezwykłej klasy, emanujący, może to zabrzmi niemodnie... miłością. Zostawił po sobie tak wiele pięknych piosenek i tak wiele pięknych kompozycji. Wojtek Majewski, pianista, muzykolog powiedział, że dzieła Grechuty są jak małe symfonie. Mają w sobie niezwykłą dramaturgię. Są z najwyższej półki.

Stanisław Soyka

..................................................................

Jacek Borkowski
- Z Markiem Grechutą spotkaliśmy się na kilku koncertach. Nie miałem okazji bliżej go poznać, chociażby dlatego, że większość czasu spędzałem w teatrze, niż na estradzie. Jego piosenki to przeboje, na których wychowało się kilka pokoleń. Są one nadal śpiewane i tak samo chętnie słuchane. Sadzę, że będą długo żywe.

Skomentuj ten artykuł

Drukuj ten artykuł