Region - Gospodarka i polityka - Kultura i rozrywka - �ycie spo�eczne - Sport - Edukacja - Komunikaty ROL
 Szukaj:
Google   
  strona g��wna/newsroom  
 O artykule
Autor: (pit)
Data: 31.07.2006, 1:01
Zmiany: 23.08.2006, 1:22
Czytane: 18172x
Komentarzy: 0 [sprawdďż˝]
   Kultura i rozrywka
Archiwum: 3880   Archiwum>>
Co siďż˝ dzieje na Forum?
Zapisz siďż˝!
Elektroniczy biuletyn ROL
co tydzieďż˝ w twojej poczcie email.
Miasto Idealne - Miasta Niewidzialne w Zamościu  

Ideal City - Invisible Cities
Miasto Idealne - Miasta Niewidzialne


otwarcie w Zamościu: 17 czerwca 2006 roku
czas trwania: do 22 sierpnia 2006 roku

 

Kurator projektu: Sabrina van der Ley, współpraca Marcus Richter
Komisarz wystawy: Anda Rotenberg
Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie - koordynacja projektu.

 

Wystawa "Miasto idealne-miasta niewidzialne", która przez całe lato prezentowano w Zamościu została oficjalnie zamknięta.

Kilka z prac artyści podarowali miastu. W Zamościu zostały: labirynt na Podkarpiu, columbarium na podwórzu przy u. Zamenhofa i wieża strażnicza na Rynku Solnym.

Najsłynniejsze i największe dzieło, tzw. piramida na Rynku Wielkim trafi pod Częstochowę do siedziby sponsora, który partycypował w kosztach jej wykonania. Pozostałe prezentacje eksponowane między innymi z Muzeum Zamojskim, BWA, Nadszańcu pojadą na dalszy ciąg wystawy do Poczdamu.

 

 
Celem wystawy prac międzynarodowych artystów jest ponowne wprowadzenie tematu IDEALNEGO MIASTA do świadomości publicznej. Wystawa składa się z dwóch częsci: najpierw otwarcie w Zamościu ( 17 czerwca ) i ekspozycja prawie do końca wakacji a następnie - niejako powtórne - otwarcie w innej przestrzeni, jesienią 2006 roku w Poczdamie.

Zamiarem organizatorów było skonfrontowanie zaproszonych artystów z dwoma założeniami idealnych miast (Zamość i Poczdam), względnie z tym, co z nich pozostało do dnia dzisiejszego. Miejscem prezentacji w Zamościu są place i budynki w obrębie starego miasta. Jesienią wystawa zostanie przeniesiona do Poczdamu jednak, jak zapewniają władze miasta Zamość, wiele z prezentowanych na zamojskiej starówce prac pozostanie. Artyści zaprezentują w Poczdamie, w nowej przestrzeni inne swoje realizacje będące artystycznym dialogiem z problemem miasta idealnego.
 
Pozostawienie obiektów to zdaniem prezydenta Zamościa Marcina Zamoyskiego dowód na to, że władze miasta poważnie traktuja pomysł Andy Rotenberg aby wystawa Miasto Idealne -  Miasta Niewidzialne stała się triennale. A wiec już w 2009 roku Zamość czeka na koleje sławy światowej sztuki.
 
Oglądanie obiektów (dzieł sztuki) jest bezpłatne. Obiekty usytuowane są w obrębie zamojskiej starówki i dostępne w większości przez całą dobę. Prace prezentowane w pomieszczeniach zamkniętych (Akademia Zamojska, Muzeum Zamojskie, Liceum Plastyczne, Galeria Zamojska BWA, Klub Karate, Nadszaniec, Muzeum Niewidzialne... na ul. Kościuszki) dostępne są z zasady do godz. 17.00.  
 
Miejsca ekspozycji prac: Rynek Wlk.(1,2), Muzem Zamojskie (15), Licem Plastyczne (15) dawna Akadmia Zamojska - parter lewe skrzydło (13), Rynek Solny (4), Kamienice Ormiańskie- podcienia (3) Nowa Brama Lubelska (7), Synagoga (9,10), podwórko przy ul. Bazyliańskiej (5), dziedziniec dawnego klasztoru na Podkarpiu (6), plac przed kościołem Franciszkanów (11), Bastion VII (inna nazwa: Nadszaniec), Bastion I (siedziba Zamojskiego Klubu Karate - obok kościoła Redemptorystów), Rynek Wodny (8), ul. Kościuszki (12), BWA Galeria Zamojska.
 

 
Na parterze Ratusza (Informacja Turystyczna lub Biuro Obsługi Klienta UM) dostępny jest katalog (ponad 300 stron opisów i zdjęć) wystawy (cena 40,00 zł) oraz (bezpłatny) plan lokalizacji obiektów z krótkim opisem.
 
zobacz zdjęcia (jak przygotowywano obiekty od 13 czerwca)

Zobacz zdjęcia  obiektów (z dnia 17 czerwca)

Krótki i subiektywny przewodnik po wystawie

 

 ........................................................................................

Założenia wstępne do wystawy (opublikowane w lutym 2006 roku)

Zdarzenia - opis

W każdym z miast planowana jest prezentacja w przestrzeni publicznej ok. 20 prac, odnoszących się do konkretnej przestrzeni miejskiej oraz do uwarunkowań architektonicznych i historycznych. Z tego 15 prac stworzonych zostanie na miejscu specjalne na tę wystawę istniejące dzieła będą zaś zaadaptowane do zastanej zabudowy miejskiej. Obok przestrzeni miejskiej częścią wyznaczanego przez instalacje szlaku staną się publiczne i częściowo publiczne wnętrza, takie jak kościoły, synagogi, pasaże, pomieszczenia Muzeum Historycznego bądź opuszczone budynki, również po to, by umożliwić włączenie projekcji slajdowych i wideoinstalacji w całość przedsięwzięcia. Zgodnie z tematem projektu, większość prac odnoszących się do danego miejsca stanowią interwencje architektoniczne, prace rzeźbopodobne bądź instalacje. W Zamościu prace prezentowane będą przede wszystkim na Rynku Wielkim i w okolicznych budynkach, w Poczdamie szlak ekspozycji rozciągał się będzie na terenie pierwszego i drugiego barokowego rozszerzenia miasta.

Istniejące dzieła, których prezentacja będzie ściśle powiązana z miejscem, to przede wszystkim prace medialne, takie jak Homes for America Dana Grahama, które prezentowane będą zgodnie z pierwotnym zamierzeniem autora w formie projekcji slajdowych, oraz prace fotograficzne Craigie Horsfield, powstałe Zamościu w latach 70.

Obok dzieł ściśle powiązanych z miejscem prezentacji, stanowiących jądro projektu, planowana jest składająca się z kilku części wystawa, podejmująca interesujące nas aspekty centralnego zagadnienia. Zależało nam przy tym z jednej strony na uniknięciu funkcjonalizacji dobranych przez nas prac i artystów, czy też użycia ich w roli argumentów na rzecz naszej tezy, z drugiej strony na nadaniu wystawie charakteru eseistycznego. Poszczególne części wystawy nie będą jednak tworzyć spójnych całości, następujących kolejno po sobie. Prace przynależące do różnych “rozdziałów” będą pokazywane wspólnie, tak by wzajemnie się oświetlać i objaśniać. Podobnie jak interwencje artystów w przestrzeni publicznej, wystawa będzie odbywać się w kilku miejscach, położonych w niewielkiej odległości od siebie.

Oprócz dzieł stricte artystycznych, niezwiązanych z jakimikolwiek projektami urbanistycznymi czy architektonicznymi, do wystawy włączyliśmy również trzech architektów z ich projektami miast idealnych: Le Corbusiera, Oskara Niemeyera i Oskara Hansena.

Pierwsza część wystawy poświęcona jest explicite miastu idealnemu. Jako kontrast do miast idealnych Zamościa i Poczdamu, stanowiących tło dla naszego projektu, w ramach wystawy pokazane zostaną trzy projekty miast idealnych wyrastające z ducha modernizmu lat 50. i 60.: Chandigar Le Corbusiera, Brasilia Oskara Niemeyera oraz projekty Oskara Hansena dla Lublina będą zaprezentowane w formie dokumentacji fotograficznej. Ramę dla dokumentacji utworzy zaś instalacja berlińskiego artysty Tilmana Wendlanda. Do tego pokazany zostanie film Mattiasa Müllera o Brasilii – Vacancy.

Kolejna część wystawy poświęcona jest miastom niewidzialnym. Podczas gdy pierwsza część stoi pod znakiem niewzruszonej modernistycznej wiary w możliwość ciągłego udoskonalania planów i człowieka, składające się na część drugą anarchiczno-sytuacjonistyczne wizje późnych lat 60., reprezentowane przez prace Constanta i grupy Archigram, stanowią przejście do prac czysto artystycznych, krążących wokół tematu lub bądź też w intrygujący sposób podejmujących analizę zjawiska niewidzialności miast – tak jak wieloczęściowa wideoinstalacja Ruly Halawani o nowym murze w Jerozolimie. Artyści do dziś dają się zainspirować książce Italo Calvino, jak miało to na przykład miejsce w przypadku Jonasa Dahlberga, który dla własnych potrzeb całkiem od nowa zdefiniował dla siebie zawarte w jej tytule pojęcie. Celem wystawy jest również ukazanie fascynacji, której źródłem jest koncepcja niewidzialnych miast.
- Końcowa, trzecia część The Eternal Grid, stanowi swego rodzaju hommage “against all odds” na geometryczną siatkę i kąt prosty. Tradycja sztuki konkretnej i konstruktywnej z punktu widzenia historii idei związana jest nierozłącznie z koncepcją miasta idealnego. Związki te zamierzamy prześledzić w pierwszym rzędzie na przykładzie prac artystów takich jak Jarosław Fliciński, Gerold Miller czy Beat Zoderer, podejmujących swego rodzaju grę z tradycją modernistyczną.

Wszystkie trzy części wystawy są blisko ze sobą powiązane, zazębiają się, mogą jednak również być prezentowane oddzielnie, w różnych miejscach.
Zaproszeni do udziału w wystawie artyści pochodzą z różnych kręgów kulturowych i reprezentują różne pokolenia.

Zaproszeni zostali z jednej strony starsi artyści konceptualni, jak David Tremlett i Lawrence Wein, których twórczość wykazuje swego rodzaju powinowactwo z tematem wystawy. Z drugiej strony wybraliśmy artystów średniego pokolenia, takich jak Pedro Cabrita Reis czy George Hadjimichalis, którzy w swoich pracach intensywnie zajmowali się tematem miasta i architektury. Kolejną ważną grupą są artyści z Europy Wschodniej. Zapraszając Briana O’Connella i Lucasa Lengleta wybraliśmy artystów reprezentujących najmłodsze pokolenie, podejmujących ponownie formy i najważniejsze pytania modernizmu.

Sympozja, katalog
W ramach programu towarzyszącego w obydwu miastach planowane są sympozja, poświęcone każdorazowo różnym aspektom podejmowanego tematu. Zamojskie sympozjum poświęcone będzie zagadnieniom artystycznym związanym z tematem wystawy, natomiast w Poczdamie w centrum uwagi znajdzie się historyczne i filozoficzne tło koncepcji miasta idealnego.

Katalog wystawy w wersji polsko-angielskiej i niemiecko-angielskiej towarzyszył będzie każdorazowo otwarciu wystawy. Jesienią 2006 planowana jest publikacja dokumentacji fotograficznej powstających na miejscu instalacji z obydwu miast wraz referatami uczestników sympozjów. 

Swoje prace prezentują:
Tarek Al-Ghoussein, Francis Alÿs, Archigram, Colin Ardley, Tim Ayres, Miroslaw Balka, Daniela Brahm / Les Schliesser, Pedro Cabrita Reis, Rui Calçada Bastos, Janet Cardiff / George Bures Miller, Alan Charlton, Brian O’Connell, Constant, Le Corbusier, Jonas Dahlberg, Tacita Dean, Jarosław Fliciński, Carlos Garaicoa, Dan Graham, George Hadjimichalis, Rula Halawani, Oskar Hansen, Franka Hörnschemeyer, Cragie Horsfield, Katarzyna Józefowicz, Jakob Kolding, Ola Kolehmainen, Lucas Lenglet, Sol LeWitt, Teresa Murak, Oskar Niemeyer, David Maljkovic, Gerold Miller, Matthias Müller, Marwan Rechmaoui, Albrecht Schäfer, Melanie Smith, Monika Sosnowska, David Tremlett, Anton Vidokle, Lawrence Weiner, Krzysztof Zielinski, Tilman Wendland.

Projekt ma własną stronę internetową

.............................................................................................................................

Więcej o idei
Intensywne zainteresowanie artystów plastyków koncepcją miasta idealnego datuje się od czasów wczesnego modernizmu. Nierzadko dochodziło na tym polu do przenikania się i połączenia utopijnych projektów architektonicznych i swobodnej działalności artystycznej, tak jak miało to miejsce w przypadku architektonicznych fantazji skupionej wokół Bruno Tauta grupy “Szklanego łańcucha” czy projektów konstruktywistów rosyjskich w rodzaju Tatlina, Malewicza czy El Lisickiego, aż po projekt "New Babylon" Constanta i prace grupy Archigram w latach 60.

Natomiast w ciągu ostatnich 25 lat koncepcja ta nie odgrywała istotniejszej roli w artystycznym dyskursie, choć kompleks tematyczny przestrzeń/dom/miasto stanowił punkt wyjścia w pracach wielu artystów. Brak myślenia utopijnego, wyraźnie widoczny w przestrzeni politycznej i społecznej, przenosi się tutaj również i na sztukę. Podczas gdy do lat 70. miasto jako utopijny projekt, jako przestrzeń życia dla wolnego i humanitarnego społeczeństwa, stanowiło ważny temat dla artystów, punktem wyjścia i materiałem dla wielu instalacji i rzeźb jest dzisiaj dom, pojmowany jako indywidualna przestrzeń, osłona egzystencji. Lista artystów, którzy zagadnienie to uczynili tematem swoich prac, jest dzisiaj już niemożliwa do ogarnięcia. Poczynając od takich nazwisk jak Gordon Matta-Clark i Dan Graham przez Mario Merza, Rachel Whiteread, Pedra Cabritę Reisa i Andreę Zittel, aż po młodych artystów takich jak Monika Sosnowska. Przy czym dla najnowszych prac charakterystyczny jest brak zasadniczej krytyki architektury przy użyciu środków artystycznych, jaka miała miejsce jeszcze w pracach takich artystów jak Matta-Clark czy Dan Graham (we wczesnym okresie). Dziś powstają raczej “rzeźby architektoniczne”, domostwa, cele, jaskinie – symboliczne bądź rzeczywiste miejsca schronienia.

Koncepcja miasta idealnego związana zawsze była z pytaniem o to, jak możliwie najlepiej urządzić świat. Stąd też przemyślenia dotyczące formy idealnego miasta często rozwijały się równolegle do społeczno-politycznych utopii. Ów bardzo wyraźny dzisiaj brak zainteresowania tematem “miasta idealnego” bierze się niewątpliwie z dotykającego współcześnie wszystkie utopie zasadniczego podejrzenia o bliskie związki z totalitaryzmem. Ta zasadnicza podejrzliwość jest zresztą w odniesieniu do projektów idealnych miast jak najbardziej na miejscu. Większość tego typu projektów wykazuje cechy totalitarne lub przynajmniej wyraźnie autorytarne. Tworzone wedle reguł geometrii, zazwyczaj na planie prostokątnej siatki, idealne miasta miały być widomym znakiem i wyrazem racjonalności człowieka. Wykorzystanie siatki strukturalnej jako podstawy planu miasta znajdowało często swoistą kontynuację w kształcie poszczególnych budynków, których formy i fasady stanowiły wariacje tych samych modułów podstawowych. Konkretni mieszkańcy tych miast powinni i musieli podporządkować się narzuconemu w ten sposób porządkowi. Jednostajność projektów rozciągała się również na życie codzienne mieszkańców. Twórcy nowych światów niejednokrotnie określali również wzory obowiązujących powszechnie ubiorów, nowy język czy też nowy kalendarz. Standardyzacja, ścisłe hierarchie i kontrola społeczeństwa są częstym i charakterystycznym elementem projektów idealnych miast.

Tylko niewiele idealnych miast zostało faktycznie - częściowo bądź w całości – wybudowanych. Szczególnie te projekty, które związane były ściśle z utopiami społecznymi, pozostawały zazwyczaj niezrealizowane – tu można mówić o “niewidzialnych miastach”. Wydany w roku 1972 zbiór portretów miast “Le città invisibili” autorstwa Italo Calvino dodał poetyckiego wymiaru powstałym z ducha myślenia utopijnego historycznym projektom idealnych miast.

Jednakowoż zarówno w Europie jak i w Ameryce Północnej i Południowej znajdziemy liczne miasta – jak najbardziej widzialne, zawdzięczające swój kształt różnym koncepcjom miasta idealnego. Należą do nich przede wszystkim fundacje książęce takie jak renesansowe miasta Sabbioneta i Pienza we Włoszech, czy Zamość w Polsce, a także barokowe założenia miejskie w rodzaju Poczdamu czy Vila Real de Santo Antonio w Portugalii. Miasta te do dziś zachowały, przynajmniej częściowo, geometryczny układ i jednolitość zabudowy. Społeczny potencjał idealnych miast widoczny jest natomiast raczej na przykładzie XIX-wiecznych osiedli powstałych z ducha socjalizmu utopijnego, takich jak “Familistère” Godina w północno-francuskim Guise, czy też osiedli robotniczych w rodzaju Karlsruhe Dammerstock czy berlińskiego Hufeisensiedlung, powstających w latach 20. XXw. głównie w Niemczech, jako późne pokłosie tychże idei.

Dziś koncepcja miasta idealnego fascynuje przede wszystkim z estetycznego punktu widzenia. Jednak to nie konsekwentny układ geometryczny i klarowny podział stanowią o ich atrakcyjności, a wyczuwalny pod powierzchnią duch utopii – w całej swojej zdradliwej głębi. Szczególnie dziś, kiedy dyskusja na temat przestrzeni miejskiej wyznaczana jest przez tematy doraźnie politycznej natury, takie jak zjawisko “kurczących się miast” (“shrinking cities”), nowe spojrzenie na koncepcje miasta idealnego wydaje nam się szczególnie zasadne i potrzebne.

zobacz więcej

English version

 










R E K L A M A




Skomentuj ten artykuďż˝
Drukuj ten artykuďż˝
Informacje opublikowane przez INTERNAUT�W nie podlegaj� cenzurze. W�a�ciciele i redakcja Roztocze Online (www.roztocze.net) nie odpowiadaj� za tre�� zamieszczonych materia��w, tekst�w i komentarzy! Je�eli zawarto�� nie jest sygnowana "Roztocze.net" lub "Roztocze Online" to g�owna tre�� tej strony jest kopi� znalezion� w sieci internet.
Kopie stron internetowych zamieszczane w serwisie roztocze.net s� dokonywane za zgod� autor�w lub w�a�cicieli, serwis roztocze.net nie jest w �aden spos�b zwi�zany z autorami takich strony i nie odpowiada za ich tre��.
Komentarze [do g�ry]
dodaj komentarz
[Kontakt] [Reklama] [© Roztocze Online - roztocze.net - P.Rogalski & R.Moteka]